Zgjedhja e Halifës

 

Situtat e ndryshme në zgjedhjen e Udhëheqësve Islam pas vdekjes së Profetit të Shenjtë

 

Nëse Profeti (s.a.w) e la çështjen e zgjedhjes “Halifës” pasuesve të tij për të zgjedhur vetveten dhe kushdo prej tyre mund të marrë vendimin e tij personal, atëherë cila mënyrat e zgjedhje apo cila është zgjedhje më e mirë për tu ndjekur kur dihet se përzgjedhja u bë në shumë mënyra? E cila është mënyra me e drejt dhe më e mirë për të zgjedhur Halifën?

 

Sipas shkollës Islame te Ehli Synetit, besimin si dhe zgjedhja e Halifës, është në duart e Umetit(Popullit) e jo Allahut dhe Profetit të Tij të Shenjtë (a.s). Megjithatë, në qoftë referohemi në historinë e zgjedhjes së Halifës vërehet se mënyrat e përzgjedhjes kundërshtojnë njëra tjetre ose bien ndesh mes veti. Vetëm le të shohim se si Ehli Synetit luftoi për të zgjedhur Halifën:

 

1. Mënyra e parë e përzgjedhjes ishte në Saqifa, ku vetëm pak njerëz morën pjesë në ketë ngjarje. Ata caktuan njërin prej tyre ku më vone i njëjti që beri ketë zgjidhje tha : se kjo mënyra ishte mizore dhe nëse dikush në të ardhmen e përsërit ketë akt duhet të vritej e ky ishte vet Halifa i dy Ymeri.

 

Ishte kjo rruga e drejt e përzgjedhjes se Halifës?

 

2. Përzgjedhja e Halifës së dytë Ymerit që u bë nga individi, pra vet Halifa i par Ebu Bekrit i cili ishte refuzuar edhe nga kalifi i dytë vetë, sepse ai nuk e ka përsëritur të njëjtën mënyrë në vend të kësaj ai solli një mënyrë të re.

 

Ishte kjo rruga e drejtë për të zgjedhur Halifën?

 

3. Mënyra e tretë në kundërshtim me dy të para ndodhi kështu: gjashtë kandidatë të zgjedhur nga Halifa i dyte Ymeri, me supozim të pranojnë të ndjekin Librin e Allahut dhe Synetin e Profetit (a.s) dhe Sires (mënyrën) e dy Halifëve paraprak. Edhe kjo mënyrë u kontestua nga Imam Aliut i cili më vonë u bë Halifa i katërt !

 

Ishte kjo rruga e drejtë për të zgjedhur Halifën?

 

4. Mënyra e zgjedhjes e Halifit të katërt: ishte i detyruar Imam Aliun (as) për ta pranuar atë nga Umeti pas vdekjes së Halifës së tret Osmanit.

 

Ishte kjo rruga e drejtë për të zgjedhur Halifën?

 

5) Mënyra e pestë, duke marrë postin me forcë siç bëri Mavia kur e mori nga Imam Hasanit (as). Duke mos pranuar se posti i takon djalit te Halifës në fjal, ku më vone e beri vet at që nuk pranoj.

 

Ishte kjo rruga e drejtë për të zgjedhur Halifën?

 

6. Mënyra gjashtë, i zgjedhur Halifë me emërimin nga Mavia, djalit, Jezidit, pra përmes trashëgimisë nga babai tek i biri që i njëjti refuzoj për rrasitin paraprak.

 

Ishte kjo rruga e drejtë për të zgjedhur Halifën?

 

7. Mënyra shtatë, ishte nga luftimet mes dy vëllezërve Abasidë për postin e Halifës.

 

Ishte kjo rruga e drejtë për të zgjedhur Halifën?

 

Pra, sipas “nuk di si ta emëroj ketë tollovi të përzgjedhjes” pos luftës prë pushtet ,Profeti Muhamed(a.s) ishte njeriu më i suksesshëm(Vulë e Profetëve) dhe ende Umeti(Populli) i tij nuk e di se si duhej zgjedhur pasardhësin e drejtë. Dhe e dini se cili ishte fundi i kësaj historie te Kalifateve? Kemal Atatruku i hodhi atë në Detin e Zi. Injoranca e beri punën e vet dhe të gjithë Muslimanët e dinë se Profeti Muhamed(s.a.w) ishte ai që interpretonte fjalën e Allahut në Toke e “kishte len të pa definuar” zgjidhjen e Halifës, unë thjesht këtë e marr si ofendim ndaj Profetit a.s sepse “mos përcaktimi i pasardhësit” rezultojë me luftëra ndërmjet Muslimanëve ku vdiqën rreth 60 mije njerëz” nëse pranoni se Profeti i Shenjtë (a.s) ishte më i suksesshëm si që e thotë edhe Kur’ani, si ka mundësi që Populli Musliman dështoj pikërisht në ketë çështje ku edhe sot nuk kemi Halifën!

Ishte “lëshim” i Profetit Muhamed (a.s) qe nuk “përcaktoj” pasardhësin e vet apo ishin disa që e kundërshtonin për përfitime personale ( Allahu e di me se mire ketë pune, e unë mundohem vetëm me i përmbledh fakte, ku me qellim apo injorim nuk janë të njohura për besimtar Musliman)

 

Në mbështetjen e Historis së hidhur, le ti shtojmë edhe disa Hadithe:

 

Hulumtimet nëpër librat e Haditheve për të mbështetur ketë Histori të hidhur gjeta këto:

Për Fillim le ti anashkalojmë Hadithe si:

1. Hadithin “ Ghadir”

2. Hadithin “Thaqalain”

3. Hadithin “Madinatul Ilm”

4. Hadithin “ Manzilat”

5. Muttavatir

6. Ajetet Kur’anore si, Wilaya, Tat-Heer, Mubahila, Mawadat, Salavat, Tabligh etj.

 

Le të përqëndrohemi në disa prej haditheve nga Sahih Buhari, Sahih Muslim dhe Tarik Tabari cilat besoj se do të na japë pasqyrë më të pranuar per te gjithë.

 


Sahih Muslim Libri 31, Hadithi 5879: ( http://muflihun.com/muslim/31/5879 )

Transmeton Aisha:
Aishja transmeton se i Dërguari i Allahut (paqja qoftë mbi të) në sëmundjes së tij (te fundit), më pyeti për të thirrur Ebu Bekrin, babanë e saj, dhe po ashtu vëllain e saj, në mënyrë që ai të mund të shkruajë një dokument, sepse kishte frikë se dikush tjetër mund të jetë lakmues (për ta pasuar atë) dhe që disa pretendues mund të thonë: Mua me takon me shume, ndërsa Allahu dhe besimtarët nuk mbështeten ne pretendimin e askujt, pos atij te Ebu Bekrit.

 

Nga të gjithë ata Besimtar, Sehabët e Profetit Muhamed (a.s) ai kishte kërkuar prezencën e vetëm dy personave qe njeri është Babai i transmetuese dhe tjetri vëllai i saj për te shkruar një dokument ku përcaktohet Halifa i gjithë Muslimanëve. Këtu demantohet nga vet fakti “ Profeti a.s dëshiron te shkruaj një dokument” Ku te gjitha Shkollat Islame përpos Shkollës Shiite thonj se Profeti Nuk di shkrim-lexim dhe e dyta se nje vendim i nivelit si caktimi i Halifës te merret vetëm para të të përzgjedhurit! Shtrohet pyetje nëse Profeti e paska shkruar dokumentin ku caktohet ne postin e Halifës Ebu Bekri atëherë pse duhej te behej përzgjedhja ne Saqifa? A nuk u kontestua dëshira e Profetit a.s nëse me te vërtet ndodhi ajo qe transmetohet nga Aishja! Unë nuk mund ta besoj sepse faktet flasin ndryshe e Allahu e di me se mire.

 


Një Hadith tjetër ku flet se Kalifin nuk e përzgjodhi Profet a.s


 

Buhariu Vëllimi 9, Libri 89, Hadithi 325: (http://muflihun.com/bukhari/89/325 )
Transmeton Abdullah binUmeri:
Kjo u tha Ymerit: “A do të emërojë pasuesin tuaj?” Ymeri tha: “Nëse unë caktoj një kalif (si pasuesit tim), është e vërtetë se dikush i cili ishte më i mirë se unë (d.m.th. Ebu Bekri) e bëri këtë, dhe në qoftë se po e lë çështje të pavendosur, është e vërtetë se dikush i cili ishte më i mirë se unë (d.m.th., i Dërguari i Allahut), e bëri këtë “. Në këtë, njerëzit vlerësoi atë. Ymeri ka thënë: “Njerëzit janë dy llojesh: ose ai i cili është i prirur për të marrë përsipër Kalifatit, ose ai që ka frikë për te marrë një përgjegjësi të tillë. Unë dëshiroj te mund të jam i lirë nga përgjegjësia e saj, ku me te cilën as nuk shpërblehem e as nuk ndëshkohem. Unë nuk dua të bartë barrën e Kalifatit pas vdekjes sime si qe bëj gjatë jetën time.

 

Munde te Kuptohet se nga fjalët e Kalifit te Dyte Ymerit ku thotë: “Nëse unë caktoj një kalif (si pasuesit tim), është e vërtetë se dikush i cili ishte më i mirë se unë (d.m.th. Ebu Bekri) e bëri këtë” pra e tregon se ai ishte përzgjedhur nga Ebu Bekri dhe vazhdojmë me pjesën tjetër ku thotë: “në qoftë se po e lë çështje të pavendosur, është e vërtetë se dikush i cili ishte më i mirë se unë (d.m.th., i Dërguari i Allahut), e bëri këtë ” Me ketë le të kuptohet se Profeti Muhamed (a.s) nuk paska lenë dokument që pretendon Aishja.

 


Profetit Muhamed (a.s) nuk ju lejua te le testamentin! Ishte penguar nga!!!


 

Sahih Bukhari Volumi 7, Libri 70, Numër 573: (http://muflihun.com/bukhari/70/573 )

Transmeton Ibn Abasi:
Kur i Dërguari i Allahut ishte në shtratin e vdekjes dhe në shtëpi ka pasur disa njerëz në mesin e të cilëve ishte Ymer ibn El-Hattbi (Halifa i dyte)i, Profeti tha: “Ejani, më lejoni të shkruaj për ju një deklaratë pas së cilës ju nuk do të shkojë në rrugë të gabuar.” Ymeri ka thënë: “Pejgamberi është i sëmurë rëndë dhe ju keni Kur’anin; kështu Libri i Allahut është e mjaftueshme për ne. “Populli pranishëm në shtëpi dallonin ne mendime dhe grindeshin. Disa thoshin” Afrohuni në mënyrë që Profeti mund të shkruaj për ju një deklaratë pas së cilës ju nuk do të shkojë në rrugë të gabuar “, ndërsa të tjerët thanë si tha Ymeri. Kur ata shkaktuan britme dhe te qare para Profetit, i Dërguari i Allahut ka thënë: “Largohuni” Transmetuesi ‘Ubaidullah: Ibn’ Abbasi thoshte: “Ishte nje fatkeqësi kur i Dërguari i Allahut u penguar te shkruaj këtë deklaratë për ta, për shkak të mospajtimit dhe zhurmës se tyre.

 

Tani shtrohet pyetja, cilën tradite do ta përdorim në lidhje me përzgjedhjen e Halifës!

1. Tradita e dy njerëzve te vetëm (që është Aishja dhe vëllai i saj)!

2. Tradita e Ymerit se Pejgamberi (a.s) nuk kishte përcaktuar Halifën!

3. Ose kjo “Raziyatul Yaumaul Khamis”(katastrofa e së enjtes) Profeti (a.s) kërkoj ti përkujtoj se kush është Halifa që ai e kishte thën në shumë raste të ndryshme (ketë teme di ta shtjellojmë me vone) por u pengua nga ata qe dinin se nuk janë personi i zgjedhur dhe nëse e lejojnë te shkruaj dokument do të ishte vështir që ky dokument i shkruar nga Profeti a.s të shkartohej !

 

Së pari le të fillojë me zgjedhjen e Halifit të parë Ebu Bekrit dhe le të dëgjojmë se çka thotë ne Sahih Bukhari Halifa i Dytë Ymer Ibn El-Hattab:

 

Vëllimi 8, Libri 82, Hadithi 817  (http://muflihun.com/bukhari/82/817 )
Transmeton Ibn Abasi:

Dikur ju mësoja (Kuranin), disa njerëzve të Muxherve (emigrantëve), mes të cilëve ishte edhe ‘Abdurrahman Ibn’ Auf. Ndërsa unë isha në shtëpinë e tij në Mina, ai ishte me Ymer ibn el-Hattabit “Në Haxhin e fundit të Ymerit, Abdur-Rahman erdhi tek unë dhe tha:” A e ke parë atë njeriun që erdhi sot tek Princi i Besimtarët (Ymeri), duke thënë: “O Princ i Besimtarëve! Çfarë mendoni në lidhje me të ashtu-dhe-kështu që thotë:” Në qoftë se Ymeri vdes, unë do të jap besën për të tillë-dhe-të tillë person, “pasha All-llahu, besnikërinë e dhen ndaj Ebu Bekrit ishte asgjë tjetër veçse një veprim i shpejtë dhe i papritur i cila u konsolidua më pas” Ymeri u zemërua dhe pastaj tha: “Me deshir te All-llahu, sonte unë do ti dal përpara popullit ti paralajmëronte ata kundër atyre njerëzve që duan të grabisin(marr me forcë-i heq) të tjerëve të drejtën të tyre (çështjen e sundimit-Kalifati).” ‘Abdur-Rahman tha: “Unë thashë:” O Princ i besimtarëve! Mos e bëjnë këtë, sepse sezonin e Haxhit mbledh fundërrina dhe rrënojat, dhe ata do të jetë që do të mblidhen rreth jush kur ju i adresoheni popullit. Dhe unë kam frikë se ju do të thoni një e ata do të thonë diçka, dhe disa njerëz tjerë do të përhapin deklaratën tuaj ne mënyrë te gabuar ose interpretojnë ndryshe, a nuk është me mire qe te presësh derisa të kthehesh në Medine ku është vendi i emigrimit dhe vendi i traditave të Profetit a.s dhe aty mund të takohesh shkollar të ndryshëm dhe ju tregon atyre idenë tende ne besim, ku njerëz te dijeshem do te të kuptojn deklaratën tende dhe vendosin ne vend te duhur.” Për Ketë, ‘Ymeri tha: “Pasha Allahun! . Dashtë All-llahu, unë do të bëj këtë në fjalimin e parë qe e beje para njerëzve në Medine “Ibn Abbasi shtoi:

Kemi arritur në Medina në fund të muajit Dhul-Hixhxhe, dhe kur erdhi e premte, shkuam shpejt (në xhami), sapo dielli kishte rënë, unë pashë Seid bin Zejd bin ‘Amr bin Nufail ulur në cep, edhe unë u ula pranë tij në mënyrë që gjuri ime ishte prekur gjurin e tij, dhe pas një kohe të shkurtër ‘Umer bin el-Hattabi doli, dhe kur pashë atë që vijnë drejt nesh, kam thënë Said bin Zejd bin’ Amr bin Nufail “Sot ‘Ymeri do të thotë një gjë të tillë që ai kurrë nuk ka thënë që kur u zgjodh si Halifë. “E mohoj deklaratën time dhe me habi tha:” Cili gjë prisni që Ymeri do ta thotë të cilën ai kurrë nuk e kishte thënë më parë? “Në ndërkohë, Ymeri u ul në minber dhe kur muezini kreu lutjet:Ymeri u ngrit dhe duke përlëvdoj dhe lavdëroj Allahun ashtu siç Ai meriton, ai tha: “Tani, pra, unë do të ju tregoj diçka që (Allahu) e ka shkruar për mua të them. Unë nuk e di; ndoshta ajo paralajmëron vdekjen time, kështu që kushdo që e kupton dhe e kujton atë, duhet ta rrëfej atë të tjerëve kudo që permallohet, por në qoftë se dikush ka frikë se ai nuk e kuptoj, atëherë ajo është e paligjshme për të, që të tregojë gënjeshtra për mua.

Allahu dërgoi Muhamedin me të vërtetën dhe e zbriti librin e Shenjtë të tij, dhe midis asaj që zbriti All-llahu, ishte Vargu i Rajam (gjuajtja me gurë e personit të martuar (mashkull & femër) që kryen marrëdhënie seksuale të paligjshme, dhe ne e bëmë recitojnë këtë varg dhe e kuptoi dhe memorizuar atë. Dërguari i Allahut ka kryer dënimin e gurëzimit dhe kështu bëm edhe ne pas tij. Unë kam frikë se pas një kohë e gjatë që kalon, dikush do të thotë: “Pasha Allahun, nuk gjejmë ajetin e Rajam në Librin e Allahut, ‘dhe kështu ata do të shkojnë në humbje duke lënë obligim që All-llahu që e ka shpallur. Dhe dënimi i Rajam duhet te ekzekutohet ndaj çdo njeriu te martuar (mashkull & femër), i cili kryen marrëdhënie seksuale të paligjshme, nëse provat e kërkuar janë në dispozicion apo kanë pranuar vet.

Dhe pastaj recitonim vargjet e Librin të Allahut: “O njerëz! Mos pretendojnë të jenë pasardhësit e tjetrit përpos prindërve tuaj, pasi ajo është mosbesim (mosmirënjohëse) nga ana e juaj kur ju pretendoni të jeni pasardhësit e të tjerëve se babait tuaj të vërtetë. ” Pastaj i Dërguari i Allahut ka thënë: “Mos me lavdëroni më tepër se Isaun, biri i Mejremës, por më thirrni Rrobë i Allahut dhe i Dërguari i Tij.” (O njerëz!) Unë kam qenë i informuar se një folës prej jush thotë: “Pasha All-llahun, nëse Ymeri vdes, unë do të jap besën për të tillë-dhe-të tillë personi.” Njeriu nuk duhet të mashtrojnë veten duke i dhen besën Ebu Bekrit që iu dha papritur por ishte e suksesshme. Nuk ka dyshim, ishte si kështu, por Allahu e shpëtoi (njerëzit) nga ligësia, dhe nuk ka asnjë prej jush që ka cilësitë e Ebu Bekrit. Mos harroni se kushdo që i jep betimin për besnikëri dikujt prej jush pa u konsultuar me Muslimanët e tjerë, as ai person qe dha besen dhe ai qe ju dha besa nuk duhet te mbështeten dhe duhen vrar qe te dy.

 

Dhe nuk ka dyshim se pas vdekjes së Profetit ne u informuam se Ensarët nuk u pajtua me ne dhe u mblodhën te Beni Sa’da. ‘Aliu dhe Zubejri dhe kush ishte me ta, na kundërshtuan, ndërsa emigrantët u mblodhën me Ebu Bekrin. I tha Ebu Bekrit: “Të shkojmë në këto vëllezërve Ansari e jona.” Pra, ne kemi vendosur jashtë duke kërkuar ato, dhe kur iu afrua atyre dy burra të devotshëm të tyren na takuan dhe na informoi për vendimin përfundimtar të Ensarëve, dhe tha: “O grup i Muhaxherve (emigrantëve)! Ku po shkon? ” Ne u përgjigj: “Po të shkojmë tek Ensarët vëllezër tan “Dhe ne u drejtuam drejt tyre e kur u afruam dy njerëz te ndershëm na priten dhe treguan për vendimin e e Ensarëve!” Unë thashë: “Pasha Allahun, ne do të shkojmë tek ata.” Dhe kështu ne vazhduam derisa arritëm tek Beni Sa’da! Shikoni: Aty ishte një njeri i ulur në mesin e tyre dhe i mbështjellë në diçka. Unë e pyeta: “Kush është ai njeri? ‘

Ata thanë: “Ai është i Sad bin Ubade.” Unë e pyeta: ‘Çfarë nuk është ne rregull me atë? ” Ata thanë: “Është i sëmurë”. Pasi ne u ulëm për një kohë, pastaj zëdhënësi i Ensarëve tha, “Askush s’ka të drejtë të adhurohet përveç Allahut, ‘dhe lavdëruar qoftë Allahun si Ai që meriton, “Pastaj than” Për të vazhduar, ne jemi Ensarët (ndihmësit) të Allahut dhe shumica e Ushtris Muslimane, ndërsa ju, emigrantët, janë një grup i vogël dhe disa njerëz prej jush erdhën me synimin për të na penguar nga procedimi i kësaj çështje (të Kalifatit) dhe na privuar prej saj “. Kur folësi mbaroi, unë kisha për qëllim të flas se unë isha përgatitur për fjalim të cilin doja ta mbaja në prani të Ebu Bekrit, dhe çdoherë i shmangesha provokimeve ndaj tij. Pra, kur kam kërkuar për të folur, Ebu Bekri tha: “Prit pakë.” Unë dëshiroja ta zemëroj.

Pra, vetë Ebu Bekri mbajti një fjalim, dhe ai ishte me i mençur dhe me i durueshëm se unë. Pasha Allahun, te gjitha qe i tha ishin ato qe u ne i kisha përgatitur për fjalimin time por Ai e tha ne mënyrë spontane”Pas një pauzë, ai tha: “O Ensarë! Ju meritojnë të gjithë (cilësitë që ju i keni atribuar për veten, por kjo çështje (e Kalifatit) është vetëm për Kurejshët pasi ata janë më të mirët e Arabëve në lidhje me prejardhjen dhe shtëpin, dhe unë jam i kënaqur që të sugjeroj që ju të zgjidhni njërin nga këta dy burra, per tu dhen besen cilit te deshironi.

Dhe pastaj Ebu Bekri ngriti dorën time dhe dora e Ebu Ubade bin Abdullah, i cili ishte ulur mes nesh.
Nuk urryer asgjë nga ajo që ai kishte thënë përveç atij propozimi, për nga All-llahu, unë më parë do të kishte copëtuar qafën time jashtë si expiator sesa të bëhet sundimtar i një kombi, një nga anëtarët e të cilit është Ebu Bekri, ose ne kohen e vdekjes unë i sugjeroj vetes qe nuk e ndiej për momentin. “Dhe pastaj njëri prej Ensarëve tha:” Unë jam shtylla mbi të cilën deve me një sëmundje të lëkurës (ekzema) fërkon veten për të kënaqur kruarjen (d.m.th., unë jam një fisnik), dhe unë jam si një degë e lartë pemë Palme!

O Kurejshë. Nuk duhet të jetë një sundimtar nga ne dhe një nga ju. “Pastaj ka pasur një britmë dhe të qarr në mesin e tubimit dhe zëri i tyre u rrit në mënyrë që unë kisha frikë se mund të ketë mosmarrëveshje të mëdha, kështu që unë thashë:” O Ebu Bekri! Zgjate dorën tuaj ” Ai e zgjati dorën e tij dhe unë u zotuan për besnikëri atij, dhe pastaj të gjithë emigrantët dhanë betimin për besnikëri dhe kështu bën edhe Ensarët më pas. Dhe kështu që ne dulëm fitimtar mbi Sad bin Ubade (që Al-Ansar kërkuar për ta bërë një sundimtar). Një nga Ensarët tha: “Ti ke vrarë Sad bin Ubade.” Unë u përgjigj: “All-llahu e ka vrarë Sad bin Ubade.” Umeri shtoi: “Pasha All-llahun, përveç nga tragjedia e madhe që kishte ndodhur për ne (d.m.th. vdekjes së Profetit), nuk kishte asnjë problem më i madh se zotimi i besnikëris dhen Ebu Bekrit, sepse kishim frikë se në qoftë se ne i lejomë, ata mund të japin besën njërit prej njerëzve të tyre, në të cilin rast ne do t’ju jepnim atyre pëlqimin tonë qe ishte kundër dëshirës tonë dhe të vërtetë, ose t’i kundërshtonim duke shkaktuar probleme të mëdha. Pra, nëse ndonjë person i jep betimin për besnikëri dikujt (për t’u bërë një Kalif), pa u konsultuar me Muslimanët e tjerë, atëherë ai që është zgjedhur nuk duhet të jepet betim për besnikëri, dhe kjo mundëson të dy, të vriten. “

 

Komenti i Hadithit, çka kuptuam nga kjo situatë:

 

1- Zgjedhja ishte e Papritur dhe e Keqe!

2- Ata nuk Konsultuan Muslimanët e tjerë!

3) Ensarët dhe grupi i Aliu kundërshtuar ketë zgjidhje!

4) Kushdo që ndjekin këtë lloj të zgjedhjeve, ai person që jep Besën dhe atij qe i është dhënë Besa që të dy duhet te vriten!

 

Në një tjetër fjalët e Halifës Ymer krijuar kushtet dhe rregullat e zgjedhjes së Halifës se si ne te ardhmen duhej vepruar!

 

1. Zgjedhja e Halifës nuk duhet të jetë e papritur dhe e keqe si ajo e Ebu Bekrit që ndodhi në Saqiffa.

2. Kushdo që do të zgjidhet ne te ardhmen, duhet të konsultohet me Muslimanët e tjerë.

3) Kushdo që nuk e ndjekin rrugët e tij, qe te dy dhënësi i Besës dhe Marrësi duhet të vriteshin.

 

Në një tjetër fjalë përzgjedhja e Halifës së par Ebu Bekrit ishte e gabuar dhe e dështuar.

 

 

Tani le të shohim në zgjedhjet e dyta e Halifës se Dyte Umar ibn Al-Khattab (Ymeri)

 

 

Nga librin Tarikh Tabari ne i faqes 2138-2139 në-Tabari shkruan:
“Ebu Bekri e thirri ‘Osmanin(Halifën e te tret) -Kur pak para vdekjes, dhe i tha atij për të shkruar një urdhër emërimit, e i diktuar atij:”. Në emër të All-llahut, Mëshiruesit, Mëshirebërësit! Kjo është urdheres e’ Abdullah ibn Ebi Quhafah . (d.m.th. Ebu Bekrit) ndaj Muslimanëve Ndërsa … “. Pastaj ai ra pa ndjenja” Ymeri shtohen fjalët:” Unë emërojë Umar ibn Al-Khattab si pasardhës time midis jush “.

“Pastaj Ebu Bekri erdhi në vete dhe tha Osmani për të lexuar rendin atij. Osmani lexoi; Ebu Bekri tha: Allahu Ekber”, ishte i kënaqur dhe komentoi: “Unë mendoj se ti kishit frikë mos njerëzit nuk do të pajtoheshin, nëse vdisja në ketë gjendje. ” Osmani u përgjigj: ‘Po.’ Ebu Bekri tha: “Allahu ju shpërbleftë në emër të Islamit dhe Muslimanëve.” Kështu pra letrër emërimi është përfunduar dhe Ebu Bekri urdhëroi që ajo të lexohet para Muslimanëve.

 


 

Buhariu Vëllimi 9, Libri 89, Hadithi 325: (http://muflihun.com/bukhari/89/325 )

Transmeton Abdullah bin Umeri:
Kjo u tha Ymerit: “A do të emërojë pasuesin tuaj?” Ymeri tha: “Nëse unë caktoj një kalif (si pasuesit tim), është e vërtetë se dikush i cili ishte më i mirë se unë (d.m.th. Ebu Bekri) e bëri këtë, dhe në qoftë se po e lë çështje të pavendosur, është e vërtetë se dikush i cili ishte më i mirë se unë (d.m.th., i Dërguari i Allahut), e bëri këtë “. Në këtë, njerëzit vlerësoi atë. Ymeri ka thënë: “Njerëzit janë dy llojesh: ose ai i cili është i prirur për të marrë përsipër Kalifatit, ose ai që ka frikë për te marrë një përgjegjësi të tillë. Unë dëshiroj te mund të jam i lirë nga përgjegjësia e saj, ku me te cilën as nuk shpërblehem e as nuk ndëshkohem. Unë nuk dua të bartë barrën e Kalifatit pas vdekjes sime si qe bëj gjatë jetën time. “

 


 

Muslim, Libri 20, Hadithi 4485: (http://muflihun.com/muslim/20/4485 )

Është transmetuar nën autoritetin e ‘Abdullah b. Umeri i cili ka thënë: Isha i pranishëm me babain tim kur ishte i plagos. Njerëzit e vlerësuan atë, e i tha: Allahu t’ju japë një shpërblim fisnik! Ai tha: Unë jam me shpresë (për mëshiren e Zotit), si dhe me frikë (nga zemërimi i tij) Njerëzit thanë: Cakton njërin si pasuesin tuaj:” Ai tha”: A duhet të mbajë barrën e kryerjes së detyrimeve ndaj teje gjat jetës dhe te vazhdoj pas vdekjen time? (Sa i përket Kalifatit) Kisha dashur ta shfajësoj vehten (para të Plotfuqishmit), në një mënyrë që asgjë te mos mbetet në vlerësimi dhe zhvlerësim. Nëse unë do të emërojë pasardhësin tim, (do e bej sepse!), një më i mirë se unë e bëri këtë. (Mendoj per Ebu Bekrin.) Në qoftë se unë ju lënë vetëm, ( do ta bëjë këtë për shkak se), një më të mirë se unë, unë i Dërguari i Allahut (paqja qoftë mbi të), e bëri këtë. ‘Abdullah thotë: Kur ai përmendi të Dërguarin e Allahut (paqja qoftë mbi të) e kam kuptuar se ai nuk do ta emërojë askënd si Halifë.

 


 

Koment:

1. Halifa Ymeri u zgjodh nga Ebu Bekri.(përcaktohet nga një person)

2. Ka dy mundësi:

a. Për të zgjedhur Halifën (Opsioni i Ebu Bekrit)

b. Pa e caktuar askënd ( “Opsioni i Profetit Muhamed (a.s)

3. Ishin dy njerëz te asaj kohe më të mirë se Halifa Ymeri, i pari që ai përmendi është Ebu Bekri, dhe i dyta është Profeti Muhamed (a.s)

4. Sipas Halifës Ymer(duke ju referuar Hadithit) , Ebu Bekri ishte më mirë se Profeti i Shenjtë (a.s) për dy arsye:

a. Ai përmendi emrin e Ebu Bekrit para emrit të Profetit të Shenjtë (a.s).

b. Së dyti Ebu Bekri ishte shumë më i mençur se Profeti (a.s) sepse ai mendonte për të ardhmen duke përcaktuar pasardhësin qe te mos trazohej Populli Musliman, ndërsa Profeti Muhamed(a.s) nuk mendoj për Muslimanët dhe i la “pa” pasardhës.

Nga e gjithë situata e komplikuar për zgjedhjen e Halifës ku pretendohet se Profeti Muhamed (a.s) nuk kishte caktuar personin i cili do ti udhëheq Muslimanët, ku shkollat e caktuara Islame në parim kanë Synetin e Profetit (a.s) vlen të ceket fakti se: nëse vërtet respektohet Syneti i profetit, atëherë pse nuk u respektua nga udhëheqësit Islam!?

Për zgjedhjen e Halifit të tret, I dyti krijoj një grup konsultativ dhe i urdhëroj që të zgjedhin një prej tyre (grupi prej shtat anëtarëve) për kohe te caktuar, duke i shpërfillur dy mënyra të më hershme dhe vlen të ceket se krijoj mënyrën e tret. Nëse i referohemi vendimit personal të Halifës Ymer(cekur në Hadith) – Pa konsultim me Musliman (Popullin), që të dy duhen vrarë! “Konsultimi ishte vetëm ndërmjet grupit prej shtat personave”

 

Edhe kjo zgjedhje ishte e gabuar dhe e dështuar!

 

Zgjedhja e Halifit te katërt Imam Aliut ishte nga populli ku grupet e ndryshme Islame e kishin kundërshtuar dhe si rezultat, për 5 vite në pushtet Halifi Ali (a.s) lufton për te mbrojtur Kalifatin :

 

1. Beteja e Jamalit (Davës) – 07.11.656 – Kundërshtar : Ahsabët e Profetit (a.s) Talha me Zyberin si dhe Aishja Gruaja e Profetit (a.s) e bija e Ebu Bekrit (Halifës së Dytë)

2. Beteja e Sifinit -prej 26.06.deri me 28.07.657 – Kundërshtar : Muaviu (Djali i Ebu Sofianit dhe Hindes) dhe Babai i Jezidit.

3. Beteja e Nahrivanit – 17.07.658 – Kundershtar: Havarixhët