Ali ibn Abi Talibi (as) për ekzistencën e Zotit

 

“Ka shumë pyetje brenda filozofisë në të cilën nuk janë dhënë përgjigjeje të kënaqshme,Por çështja e natyrës së Perëndisë është më e vështira nga të gjithat “.

Ali ibn Abi Talib (as) për ekzistencën e Zotit

Imagjinata nuk mund ta arrijë Atë në mënyrë që t’i caktojë Sasinë;

Kuptimi nuk mund të mendojë për Të në mënyrë që t’i japë Atij formë;

Shqisat nuk e perceptojnë Atë në mënyrë që ta ndiejnë Atë;

Duart nuk mund ta prekin Atë ashtu që të fshijnë Atë;

Ai nuk ndryshon në asnjë gjendje;

Ai nuk kalon nga një gjendje në tjetrën;

Netët dhe ditët nuk e m’plakin Atë;

Drita dhe errësira nuk e ndryshojnë Atë;

Nuk mund të thuhet se Ai ka një kufi,skaj ose fund apo përfundimit,

As gjërat nuk e kontrollojnë Atë në mënyrë që ta ngrenë ose ta ulin Atë,

As nuk e bart Atë në mënyrë që ta përkulin apo ta mbajë drejt;

Ai nuk është brenda gjërave e as jashtë tyre;

Ai përcjell lajme, por jo me gjuhën ose zë;

Ai dëgjon, por jo me vrimat e veshëve ose me organet e dëgjimit;

Ai thotë, por nuk shqipton fjalët;

Ai kujton, por nuk i mban në mend;

Ai përcakton, por jo duke përdorur mendjen e Tij;

Ai donë dhe miraton pa asnjë sentimentalizëm (të zemrës);

Ai urren dhe ndihet i zemëruar pa asnjë ndjeshmëri;

Kur Ai dëshiron të krijojë dikë Ai thotë: “Bëhu!” Dhe atje ai është,

Por jo me një zë që grevat (veshët) është thirrja e dëgjuar;

Fjalimi i Tij është një akt i krijimit.

 

Më e rëndësishmja në fe është njohja e Tij;

Përsosja e njohjes së Tij është ta dëshmosh Atë;

Përsosja e dëshmimit të Tij është të besosh në Njëshmërinë e Tij;

Përsosja e besimit në Njëshmërinë e Tij është ta konsiderosh Atë të Pastër,

Dhe përsosmëria e pastërtisë së Tij është t’i mohoni Atributet,

sepse çdo atribut është provë që është e ndryshme nga ajo që i atribuohet,

dhe çdo gjë për të cilën diçka i atribuohet është e ndryshme nga atributi.

 

Kështu, kushdo që i bashkon atributet Perëndisë, i njeh ngjashmëritë e Tij,

dhe kush e njeh të ngjajshmin e Tij, i konsideron Dy

dhe kush e konsideron Atë, dy, i njeh pjesët Tij,

dhe që i njeh pjesët e Tij, e keqkuptoi Atë,

dhe kush e keqkuptoi Atë,e nënvizoi Atë,

dhe kush e nënvizoj Atë, pranoi kufizime për Të,

dhe kush pranon kufizimet për Të, i dha numër Atij;

Kushdo që tha “në çka është Ai‘? pohoi se Ai është i përmbajtur,

dhe kushdo që tha ‘në çka mbahet Ai‘? Ai nuk është në diçka tjetër.

 

Ai është një qenie por jo përmes fenomenit të lindjes;

Ai ekziston por jo nga mosekzistenca;

Ai është me çdo gjë, por jo me afërsi fizike;

Ai është i ndryshëm nga çdo gjë, por jo në ndarje fizike;

Ai vepron pa konotacion të lëvizjeve dhe instrumenteve;

Ai sheh edhe kur nuk ka asnjë që të shikohet nga krijesat i Tij;

Ai është vetëm Një, i tillë që nuk ka kush ti mbajë shoqëri ose i cili Atij mund ti mungoj mosprezencën e tij.

 

Kur’ani 41:53 – “Ne do t’u tregojmë atyre shenjat tona në univers dhe në vetvete derisa t’u bëhet e qartë se kjo është e vërteta”.