Ata e ndryshuan vetë Sunetin e Profetit

 

 

 

Abu Said al-Hudari thotë:

 

"Në ditën e parë të Bajramit, Profeti (s) gjithmonë përkulej i pari dhe vetëm atëherë u drejtohej njerëzve të ulur në rreshtat para tij, duke u dhënë atyre këshilla ose urdhra ose madje duke përfunduar disa çështje të pazgjidhura. Pas kësaj, ai do të largohej ata dhe shkoni në shtëpi ". Pastaj, Abu Said shton, "Kështu ndodhi deri në një Bajram të Ramazanit kur unë erdha në xhami me Marwan, kryetarin e Medinës. Kur mbërritëm, ai menjëherë u drejtua për mimber (vendi në xhami nga ku unë mbaj një fjalim ), por unë e tërhoqa atë që rrobat të ktheheshin. Ai më shtyu larg dhe u zhvendos përpara për t'iu drejtuar njerëzve para lutjeve. Unë i thashë atij: Pasha Allahun, ti e ke ndryshuar rendin. Ebu Tha, ajo që bëtë është e kaluara. Mënyra se si bëmë është më e mirë nga kjo e modifikuar. Njerëzit nuk qëndruan pas lutjes për të dëgjuar fjalimin (predikimin), kështu që unë e vura para lutjes. "Më shpjegoi Marvani.

[Sahih Bukhari, pjesa 2, libri 15, hadithi 076]

 

Pyesja veten pse ashabët e ndryshuan Sunetin e të Dërguarit të Allahut (s). Ajo që gjeta në këtë rast është se Umajadët (shumica e tyre ishin sahabët e Profetit) të udhëhequr nga Muavija ibn Abu Sufyan, i detyruan me forcë muslimanët të provokonin rrjetën e Allahut (mallkimin) në xhamitë në Ali ibn Ebu Talib dhe nga mimber rreth tij shëmtuar ata flasin.

 

Muslim shkruan në sahihun e tij se Muavija urdhëroi guvernatorët e tij në të gjithë shtetin të mallkonin Ali ibn Abu Talib sa herë që ata flisnin nga ngatërruesit dhe të urdhëronin çdo folës publik të bënte të njëjtën gjë në çdo fjalim publik për njerëzit. 

 

Kur disa as'habë protestuan kundër kësaj, Muaviu urdhëroi të vriten dhe të digjen. Në mesin e as'habëve që përfunduan në këtë mënyrë janë edhe Hixhr ibn Adi el-Kindi dhe shokët e Shkaku i vetëm u vranë, disa madje u varrosën të gjallë, ishte se refuzuan të mallkojnë dhe fyejnë hazreti Aliun" a.s.

 

Abu Aala Mavdudi, në librin e tij "Halifati dhe Mbretëria" shkruan:

" Abu el-Hasan el-Basri ka deklaruar: Muaviu ka bërë katër gjëra për të cilat, edhe po të kishte bërë vetëm njërën, do të konsierohej mëkatar i madh:

1. Sjellja e vendimeve pa këshillim me as'habët tjerë.

2. Emërimi për trashëgimtar i të birit pijanec, imoral dhe që vishej me mëndafsh.

3. Pohimi se Zijadi është biri i tij, gjersa Pejgamberi i Allahut Te`ala ka thënë: "Çdo grua ka pasardhës, ndërsa prostitutja nuk ka" 

4. Vrasja e Hixhrit dhe shokëve të tij. Qoftë i mallkuar për këtë. 

(El-Hilafa ve el-Mulk" nga Abu el-Aala el-Masudi. )

 

As'habët që nuk mund të dëgjonin fjalimet, të cilët gjithnjë përfundonin me mallkim dhe fyerje për Ali ibn Abu Talibin, a.s. nxitonin jashtë mënjëherë pas namazit. Për këtë arsye Umajjadët ndryshuan sunnetin e Pejgamberit, s.a.a. duke vendosur fjalimin para namazit, kështu që njerëzit detyroheshin të dëgjonin përkundër dëshirës së tyre.

 

Ç'farë njerëz ishin këta as'habë!! Nuk frikoheshin të ndrysho-jnë sunnetide Pejgamberit s.a.a. dhe ligjet e Allahut, Te`ala për të arritur qëllimet ë tyre të poshtra dhe neveritëse. Mallkuan njeriun, të cilin Allakm Te`ala e pastori dhe urdhëroi Muslimanët t'i bëjnë salavatë, njësoj si dhe Pejgamberit s.a.a. Pastaj, Allahu Te`ala dhe Pejgamberi tij na urdhërojnë ta duam, nga se Pejgamberi s.a.a. thot: 

 

"Ta duash Aliun a.s. është besim, ndërsa ta urresh është hipok-rizi ff 20.

 

Këta as'habë ndryshuan të gjitha rregullat dhe sikur thonin: "Dëgjuum, por nuk bindemi", në vend që ta repsektojnë dhe të jenë të dëgjueshëm, ata e mallkonin dhe e fyenin plot gjashtëdhjetë vjet, siç theksohet në librat e historisë.

 

Siç planifikonin as'habët e të dërguarit Musa a. s. t'ia mbytnin vëllaun Hanmin, njësoj disa nga as'habët e Muhammedit s.a.a. mbytën Harunin a.s. e tij dhe persekutuan bijtë e ithtarët e tij ku i gjenin. Ata fshinë emrat e tyre nga libri i Divanit (libri i arkës shtëtrore) dhe ndaluan që fëmijëve t'u ngjiten emra sipa tyre. Dhe kjo nuk ishte e tëra, por e mallkonin dhe i detyronin edhe as'habët tjerë ta bëjnë këtë.

 

Për Allahun!!.Te`ala Mbes i tmerruar dhe i hutuar kur lexoj në Sahihët tanë 'sa e dashuronte i dërguari Muhammed s.a.a. "vëllaun" dhe kushëririn e vet Aliun a.s. dhe e ngrite inbi as'haba tjerë, sa që kishte thënë:

 

"Ti për mua je, siç ka qenë Haruni për të dërguarin Musa, përpos që pas mua më nuk do të ketë të dërguar. 

([Sahih Muslim, libri 31, hadithi # 5914])

 

Pejgamberi Muhammed s.a.a. , për Aliun, a.s. Oithashtu ka thënë:

Ti je pjesë e imja, ndërsa unë pjesë e jotja".

[Sahih Tirmidhi, Libri V, faqe 300; Sunen Ibn Madjih, Libri I, faqe 44]

 

"Të dasurosh Aliun a.s. është besim, ndërsa do ta urrejë  gjithnjë vetëm hipokriti (munafiku)". 

[Sunan el-Nisai,knjiga VI, strana 117 ; Sahih el-Tirmizi, knjiga VIII, strana 306]

 

"Unë jam qytet i diturisë, ndërsa Aliu është hyrje e tij. "

[Sahih al-Tirmidhi, Libri V, faqe 201; Mustadrak al-Hakim, Libri III, faqe 126]

 

"Aliu është prijs i gjithë besimtarëve pas meje. 

[Musnad i Imam Ahmedit, Libri V, faqe 25; Sahih el-Tirmidhi, libri V, faqe 296]

 

"Kush më pranon mua si prijs, duhet, gjithaslitu, të pranojë Aliun a.s. si prijs. Zot! Bëhu mik i miqve armik i armiqëve të tij."

[Mustadrak al-Hakim, Libri III, faqe 109; Musnad nga Imam Ahmed, Libri IV, faqe 281]

 

Po të dëshironim të hulumtojmë mirë kualitetet dhe veçoritë të cilat i dërguari Muhammed s.a.a. i zbulon për Aliun, a.s. dhe që janë përmendur e vërtetuar nga ulemaja e jonë, atëherë do të duhej shkruar një libër të tërë. Mandej, si kanë mundur këta as'habë të injorojnë tërë këto fjalë të qarta dhe t'i lejojnë vetes ta mallkojnë, të organizojnë konplotë kundër tij, ta fyejnë nga mimberat e xhamisë, të luftojnë kundër tij dhe, në fund, ta vrasin??

 

Më kot kërkoja të gjej shkaqe për një sjellje të tillë, mirëpo nuk gjeta asgjë pos adhurimit të kësaj bote dhe garës në te. Tentova gjithashtu që përgjegjësinë t'ia hedh vetëm një grupi as'habësh të poshtër dhe hipokritë, mirëpo fatkeqësisht ata ishin pak në kraha-sim me as'habët e njohur dhe më të rëndësishëm. I pari që u kanos se do të digjte shtëpinë e tij (Aliut a.s.), bashkë me njërëzit në të, ishte Omer ibn Hatabi (halifi i dytë), ndërsa të parët që luftuan kundër tij ishin Talha, Zubejri, Ajsha (Ummul Mu'mini - Nëna e besimtarëve), Muavij ibn Abu Sufiani dhe Aur ibn el-'Aas, me shumë të tjerë.

 

Me habit pa masë dhe habia kurrësesi të pushojë, se akoma besollet në drejtësinë e gjithë as'llabëve kërkohet rnëshirë. nga Allahu Te`ala dhe bëhet salavatë për gjithë ata pa dallim. Aty-këtu mund të dëgjohet. "Mallko Jezidin, por asnjë tjetër".. Mirëpo ku është Jezidi gjithë këto tragjedi, cilat asnjë besim dhe asnjë logjikë nuk i shpjegon dot? Me këtë rast u drejtohem vëllezërve të mi, nëse vërtet besojnë sunnetit të Muhammedit s.a.a. , të pyeten, si është e mundur të pranohet se ndokush është i drejtë, kur edhe sipas Kur'anit, edhe sipas sunnetit të Pejgamberit, s.a.a. është i

prishur, korruptuar, renegat dhe pabesimtar. Pejgamberi i Allahut s.a.a. ka thënë: 

 

"Kush fyen Aliun, a.s. më fyen mua: Ai që më fyen mua, fyen do ta hedhë në xhehennerii".

(Mustadrah el-Hakim, libri Ill,f. 121; Kasais el-Nisai,f. 24; Mu:snadi nga lmami Ahmed,libri: VI,f. 33,El-Manakib nga Havarizmi, f. 81; el-Nadira nga Tabariu, libri II,f. 219; Tin:ikh el-Sujuti,f. 73 28 Sahih Buhariu, libri I,f. 74 29 Sahih Buhariu, libri 11,f. 154, Sahih Muslimi, libri 1,f. 260)

 

Nëse ky dënim i pret ata që vetëm fyejnë Aliun, ç'dënirn do të ketë për ata që luftuan kundër tij dhe në fund e mbytën. Ç'rnendim kanë, lidhur me këto të dhëna, ulemaja e jonë ose zemrat e tyre janë mbyllur në dry!? O Zot!- Na ruaj nga marifetet dhemashtrimet shpirtëligëve.